Kody kreskowe
Wydruk etykiet z kodami kreskowymi dla towarów — do oznaczania produktów na półkach i w magazynie. Etykieta zawiera nazwę towaru, kod kreskowy z czytelnymi cyframi pod kreskami oraz cenę.
Skąd uruchamiamy
| Miejsce | Do czego |
|---|---|
| Druki → Kody kreskowe | pełne okno: wybór towarów, ustawienia arkusza, projektant etykiety |
| Cennik → Etykiety (kody kreskowe) | dla zaznaczonych towarów; przycisk jest też pod prawym przyciskiem myszy |
| Magazyn → stany magazynowe | dla zaznaczonych pozycji; program proponuje tyle etykiet, ile sztuk jest na stanie |
| Karta towaru → zakładka Etykiety | szybki wydruk dla jednej pozycji |
Jak to działa
- Zaznaczamy towary na liście (pole wyboru przy wierszu).
- W kolumnie Liczba etykiet wpisujemy, ile sztuk chcemy wydrukować dla każdej pozycji. Wpisanie 0 pomija towar.
- Ustawiamy arkusz: rozmiar etykiety, marginesy, odstępy i liczbę kolumn — wszystko w milimetrach.
- Zaznaczamy, co ma się znaleźć na etykiecie: Druk nazwy, Druk ceny, Centrowanie.
- Drukuj otwiera podgląd wydruku.
Poziom cen
Suwak Poziom cen wybiera, która z trzech cen towaru trafi na etykietę — tak samo jak suwak nad listą w cenniku. Nazwy poziomów pochodzą z konfiguracji cen. Cena drukuje się pod kodem kreskowym, z symbolem waluty.
Jeżeli towar nie ma ustawionej ceny, program nie drukuje jej wcale — zamiast mylącego „0,00” etykieta zostaje z samą nazwą i kodem.
Skąd bierze się kod
Program używa kodu EAN z karty towaru. Gdy pole jest puste, na etykietę trafia indeks (symbol) towaru — dzięki temu etykieta nigdy nie wychodzi pusta.
Rodzaj kodu dobiera się automatycznie do danych:
- EAN-13 i EAN-8 — dla prawdziwych numerów EAN (poprawna długość i suma kontrolna),
- Code 128 — dla indeksów z literami, np. „kb-6617”.
Nadawanie brakujących kodów
Sekcja Generowanie kodów nadaje kod EAN-13 towarom, które go nie mają. Podajemy prefiks (domyślnie 200) i pierwszy numer, a program dobiera kolejne wolne numery i wylicza cyfrę kontrolną.
Nadane kody zapisują się w kartotece towaru, a nie tylko na wydruku — etykieta naklejona na produkt ma być czytelna także przy następnej sprzedaży.
Prefiksy 200–299 to zakres zarezerwowany przez GS1 na użytek wewnętrzny firmy. Takich kodów nie wolno używać poza własnym sklepem i magazynem — do obrotu handlowego potrzebne są numery przydzielone przez GS1.
Częściowo zużyty arkusz
Sekcja Wygląd i położenie początkowe pozwala wykorzystać arkusz naklejek, z którego część już zdjęto:
- Zacznij od — pomija zadaną liczbę pól od początku arkusza,
- wolne miejsca — klikamy w podglądzie pola, które są jeszcze puste,
- brak miejsc — czyści zaznaczenia i licznik.
Pominięte pola dotyczą wyłącznie pierwszego arkusza.
Własny układ etykiety
Projektuj etykietę… otwiera projektanta, w którym przesuwamy pola, zmieniamy czcionki i dodajemy własne elementy. Po zapisaniu zaznaczamy Użyj własnego szablonu, żeby wydruk korzystał z naszego układu. Przywróć domyślny kasuje szablon i wraca do układu wbudowanego.
Rozmiar etykiety, marginesy i odstępy pochodzą zawsze z okna, także przy własnym szablonie — projektant odpowiada za rozmieszczenie pól wewnątrz etykiety.
Po zapisaniu własnego szablonu zmiany układu wbudowanego już go nie dotyczą. Jeżeli po aktualizacji programu etykieta wygląda inaczej, niż opisano wyżej, użyjemy Przywróć domyślny.
Uwagi
- Jednorazowo drukujemy do 5000 etykiet — przy większej liczbie program ostrzega i drukuje pierwsze 5000. Limit chroni przed dokumentem generującym się kilka minut, co łatwo wywołać, biorąc liczbę etykiet z dużego stanu magazynowego.
- Kodów zawierających znaki spoza alfabetu łacińskiego (np. polskie „ą”) nie da się zakodować — takie etykiety wychodzą bez paska.
- Oznaczone towary skanujemy czytnikiem przy sprzedaży — zwłaszcza w trybie szybkiej sprzedaży, gdzie kod zastępuje wyszukiwanie pozycji z listy.