Poziomy cen
Towar w cenniku ma trzy ceny sprzedaży, oznaczone literami A, B i C. Typowo odpowiadają one różnym grupom odbiorców: detal, stały klient, hurt. W węźle Konfiguracja programu (F12) → Ceny decydujemy, która z nich jest podstawiana domyślnie i jak nazywają się na ekranie.
Domyślny poziom cenowy
Dwa osobne ustawienia:
- dla dokumentów sprzedaży — cena podpowiadana przy fakturze, paragonie, WZ,
- dla dokumentów zakupu — przy fakturze zakupu i PZ.
To tylko podpowiedź. Na każdej pozycji dokumentu cenę można zmienić ręcznie albo przełączyć na inny poziom.
Indywidualne ustalenia z konkretnym klientem mają pierwszeństwo — patrz cennik kontrahenta i rabaty.
Etykiety poziomów
Domyślnie poziomy nazywają się po prostu A, B i C. Można je nazwać po swojemu — na przykład Detal, Stały klient, Hurt. Nazwa pojawia się wszędzie tam, gdzie wybieramy poziom: w cenniku, na karcie towaru i przy pozycji dokumentu.
To czysta kosmetyka, ale ułatwia pracę — „Hurt” mówi więcej niż „C”, zwłaszcza nowej osobie w firmie.
Automatyczne rozliczanie dokumentów
Przycisk uruchamia jednorazową operację: program przechodzi po dokumentach i oznacza jako zapłacone te, które mają odpowiadające im wpłaty. Przydaje się po imporcie danych albo gdy płatności były rejestrowane poza programem.
Zwykłe rozliczanie odbywa się na bieżąco — patrz rejestr płatności i dopasowanie wpłat.