Raporty magazynowe
W pasku nawigacji po lewej stronie, w grupie Magazyn, znajdziemy sześć pozycji: Braki — co domówić, Partie i warstwy kosztowe, Wiekowanie zapasu, Obroty i stany, Zamówienia niezrealizowane oraz Rotacja towarów. Te same raporty są na wstążce MAGAZYN, w grupie Raporty magazynowe. W grupie Raporty (obok Terminów płatności) są dwie kolejne: Wiekowanie należności i Salda kontrahentów — także na wstążce RAPORTY, w grupie Płatności. Wszystkie otwierają to samo okno — wybrana pozycja ustawia tylko rodzaj raportu na starcie. Później przełączamy się polem Rodzaj raportu, bez zamykania okna: zmiana rodzaju od razu pokazuje tabelę wybranego zestawienia i przelicza dane.
Wspólna obsługa: wybieramy magazyn, klikamy Przelicz, wynik możemy wyeksportować do XLSX lub CSV. Eksport obejmuje tabelę, którą widzimy na ekranie (przy każdym z ośmiu rodzajów) — z zastosowanym sortowaniem i filtrami. Proponowana nazwa pliku odpowiada rodzajowi raportu. Przy Wiekowaniu należności i Saldach kontrahentów pola Magazyn nie ma — te raporty liczą dokumenty sprzedaży i zakupu, a nie towar w magazynie.
Pola Od / Do pojawiają się wyłącznie przy raportach Obroty i stany oraz Rotacja towarów; pozostałe pokazują stan na teraz.
Pod tabelą jest wiersz sum — każda suma stoi pod kolumną, której dotyczy (np. Wartość zamówienia w brakach, Koszt rozchodów w obrotach). W Wiekowaniu należności zsumowany jest każdy przedział i kolumny Nadpłata oraz Razem, w Saldach kontrahentów — należności, zobowiązania i saldo. Najniżej opisowe podsumowanie raportu (liczba pozycji i najważniejsze kwoty).
Braki — co domówić
Lista towarów, których zapas spadł poniżej progu (stan minimalny z karty towaru).
Kolumny: Symbol, Nazwa, Magazyn, Jm, Stan, Zarezerwowane, Dostępne, Próg, Stan docelowy, Dostawca, Do zamówienia, Wartość zamówienia. Na dole: Pozycji do zamówienia i szacowany koszt uzupełnienia.
Braki liczą się od ilości dostępnej, a nie od stanu. Towar, który leży w magazynie, ale w całości został obiecany klientom zamówieniami, trafi do raportu tak samo jak ten, którego fizycznie nie ma — bo w obu przypadkach nie mamy czym handlować.
Partie i warstwy kosztowe
Wykaz partii towaru leżących w magazynie, każda z ceną, po jakiej ją przyjęliśmy.
Kolumny: Symbol, Nazwa, Magazyn, ilość przyjęta, Pozostało, Cena nabycia, Wartość, Data przyjęcia, Termin ważności, Dni do terminu, Numer partii. Na dole: liczba partii i łączna wartość zapasu w cenach nabycia.
Partie są ułożone według daty przyjęcia — w tej samej kolejności, w jakiej zdejmuje je metoda FIFO. Towar po terminie ważności jest wyróżniony na czerwono; partie bez terminu ważności mają zwykły kolor. Partie przeniesione ze starszej wersji programu są oznaczone jako cena szacunkowa, bo ich rzeczywistej ceny zakupu nie da się już odtworzyć.
Wiekowanie zapasu
Odpowiada na pytanie, jak długo towar leży w magazynie i ile pieniędzy w nim zamrożono.
Kolumny: Symbol, Nazwa, Magazyn, do 30 dni / 31–60 dni / 61–90 dni / ponad 90 dni, Razem, Wartość zalegająca, Najstarsza partia (dni). Na dole: wartość zapasu starszego niż 90 dni.
Wiek liczy się z dat przyjęcia partii — to jedyne miejsce, gdzie ta informacja jest zapisana. Towary, które nie mają partii, są w tym raporcie pomijane: nie da się ustalić, od kiedy leżą.
Obroty i stany
Zestawienie ruchu w wybranym okresie: ile było na początku, ile przyszło, ile wyszło i ile zostało.
Kolumny: Symbol, Nazwa, Magazyn, Stan początkowy, Przychody, Rozchody, Stan końcowy, Koszt rozchodów. Na dole: liczba pozycji z ruchem (z przychodem albo rozchodem w okresie — lista pokazuje też towary bez ruchu, z samym stanem) i łączny koszt rozchodów.
Ograniczenie do zapamiętania. Program nie przechowuje historycznych stanów magazynu — stan początkowy wylicza, cofając stan bieżący o ruchy zarejestrowane po dacie końcowej. Dane o ruchach są dostępne od 17 sierpnia 2026, czyli od wdrożenia wyceny magazynu. Dla okresów wcześniejszych raport pokaże bieżący stan jako początkowy i zerowe obroty — nie ma z czego odtworzyć historii, której wtedy nikt nie zapisywał.
Zamówienia do dostawców z raportu braków
Raport braków od dawna liczył, ile trzeba domówić i ile to będzie kosztować. Od wersji 2027 przycisk Utwórz zamówienia do dostawców zamienia tę listę w gotowe dokumenty.
Program grupuje pozycje po dostawcy wskazanym na karcie towaru i tworzy po jednym zamówieniu na każdego. Towary bez wskazanego dostawcy trafiają do jednego, osobnego zamówienia, które uzupełniamy ręcznie.
Ile zamówić, decyduje stan docelowy z karty towaru (zakładka Magazyn). Jeśli jest pusty, program domawia tylko do progu minimalnego, czyli tak jak dotychczas. Ustawienie stanu docelowego ma znaczenie: bez niego towar zaraz po dostawie znów byłby na granicy alertu.
Ceny w zamówieniu pochodzą z ceny zakupu na karcie towaru. Jeśli jej nie ma, pole zostaje puste i uzupełniamy je przy potwierdzaniu zamówienia u dostawcy.
Rotacja towarów
Szósty rodzaj raportu odpowiada na pytanie, co się kręci, a co leży. Dla wybranego okresu pokazuje rozchód, średni rozchód dzienny, liczbę dni, na które wystarczy obecny zapas, oraz wskaźnik rotacji.
Towary bez ani jednego wydania w okresie są oznaczone jako bez ruchu i trafiają na górę listy. To one zamrażają pieniądze, więc widać je od razu. Dla takiego towaru liczba dni zapasu pozostaje pusta, bo przy zerowej sprzedaży zapas nie skończy się nigdy.
Wiekowanie należności
Siódmy rodzaj pokazuje, kto i od jak dawna nam zalega. Kwoty są rozłożone na przedziały: bieżące, 1-30 dni, 31-60, 61-90 i ponad 90 dni po terminie. Kolumna Najstarsza zaległość (dni) mówi, ile dni liczy najdłużej nieopłacona faktura tego kontrahenta.
Faktura korygująca liczy się w przedziale faktury, którą koryguje — korekta in minus zmniejsza właśnie ten dług. Kwoty na minusie (korekty, nadpłaty) pokrywają najpierw najstarsze zaległości; jeśli klient zapłacił więcej, niż jest winien, nadwyżka trafia do kolumny Nadpłata, a nie do przedziałów. Razem to saldo kontrahenta: przy nadpłacie jest ujemne — tyle jesteśmy winni klientowi.
Zestawienie obejmuje wyłącznie dokumenty sprzedaży z niezerową kwotą do zapłaty. Faktura rozliczona w całości znika z listy. Kwoty pochodzą z tego samego pola, z którego korzysta limit kredytowy i pulpit, więc wszystkie miejsca w programie pokazują tę samą liczbę.
Salda kontrahentów
Ósmy rodzaj zbiera w jednym miejscu to, co dotąd trzeba było sprawdzać osobno na kartach: ile dany kontrahent jest nam winien, ile my jesteśmy winni jemu, jakie ma saldo i ile zostało z jego limitu kredytowego. Kontrahenci zablokowani są oznaczeni osobną kolumną.
Dodatni wynik w kolumnie saldo oznacza przewagę należności, czyli kwotę na naszą korzyść. Zestawienie pomija kontrahentów bez otwartych kwot i bez limitu, żeby nie zaśmiecać listy.
Czy ta strona była pomocna?