Odwrotne obciążenie VAT — kiedy stosować

Odwrotne obciążenie VAT (reverse charge) to mechanizm, w którym obowiązek rozliczenia podatku przenosi się z dostawcy na nabywcę. W praktyce sprzedawca wystawia fakturę bez VAT, a kupujący sam wylicza i odprowadza podatek. Kiedy stosować odwrotne obciążenie w 2026 roku?

Kiedy stosuje się odwrotne obciążenie?

Odwrotne obciążenie ma zastosowanie w kilku sytuacjach:

Usługi budowlane (podwykonawstwo) — gdy podwykonawca świadczy usługi głównym wykonawcom
Transakcje zagraniczne B2B — usługi świadczone między firmami z różnych krajów UE (art. 28b ustawy o VAT)
Import usług — gdy kupujesz usługi od firm spoza UE (np. reklamy Google, Facebook)
Niektóre towary — stalowe, złom, odpady — lecz tylko w B2B i przy spełnieniu warunków

Jak wygląda faktura z odwrotnym obciążeniem?

Faktura wystawiana przy odwrotnym obciążeniu: nie zawiera kwoty VAT (lub zawiera 0% z adnotacją), ma adnotację "odwrotne obciążenie" lub "reverse charge", i wskazuje podstawę prawną. Nabywca samodzielnie wykazuje VAT w JPK_V7M zarówno po stronie sprzedaży (VAT należny) jak i zakupów (VAT naliczony).

Odwrotne obciążenie VAT — Faktura VAT 2026

Import usług — co robić?

Kupujesz usługi od Google, Facebook, LinkedIn lub innych firm zagranicznych? To import usług — musisz wyliczyć VAT od tych faktur i wykazać go w JPK_V7M zarówno po stronie sprzedaży jak i zakupów (o ile masz prawo do odliczenia). Program Faktura VAT umożliwia wprowadzenie dokumentu importu usług z właściwym oznaczeniem w JPK.

Więcej informacji w artykule podatek u źródła a faktury zagraniczne.

Najczęściej zadawane pytania

Czy podwykonawca budowlany musi być vatowcem żeby stosować odwrotne obciążenie?

Tak — odwrotne obciążenie dla usług budowlanych dotyczy wyłącznie sytuacji gdy obie strony (podwykonawca i główny wykonawca) są czynnymi podatnikami VAT. Podwykonawca nievatowiec wystawia zwykłą fakturę bez VAT (zwolniony podmiotowo).

Jak oznaczyć faktury z odwrotnym obciążeniem w JPK_V7M?

W ewidencji JPK_V7M faktury z odwrotnym obciążeniem wymagają specjalnego oznaczenia procedury (np. kod "TP" dla transakcji z podmiotami powiązanymi, lub "EE" dla usług elektronicznych). Szczegółowe kody dla różnych rodzajów transakcji z odwrotnym obciążeniem są określone w rozporządzeniu MF.